۲۲آوریل ۲۰۲۵- بر اساس مطالعه اخیر که در مجله ی Cureus منتشر شده است، بیش از 40.2٪ از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) به سندرم متابولیک (MetS) نیز مبتلا می شوند. محققان در این مطالعه یک ارتباط قوی را بین تغییر سطح آدیپوکین ها و مراحل اولیه ی ابتلا به MetS شناسایی کردند.
محققان گزارش دادند: « آدیپوکین هایی مانند "آدیپونکتین، لپتین و رزیستین" تغییرات قابل توجهی بین زنان مبتلا بهMetS و بدون آن نشان دادند که نشان دهنده پتانسیل آنها به عنوان نشانگرهای زیستی اولیه برای تشخیص و مداخله است. در مقابل، شاخص های سنتی مانند گلوکز ناشتا، دور کمر و سطح تری گلیسیرید در مراحل بعدی قدرت پیش بینی بهتری داشتند که اهمیت بررسی تغییرات سطوح آدیپوکین ها را برای تشخیص زودهنگام و مدیریت MetS در بیماران PCOS تقویت می کنند».
زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک بیشتر در معرض ابتلا به سندرم متابولیک هستند، زیرا هر دو بیماری عوامل زمینه ای مشترکی دارند. آدیپوکین ها -هورمون های تولید شده توسط بافت چربی - با تأثیر بر نحوه ذخیره و استفاده چربی در بدن، نقش کلیدی در این ارتباط دارند. این تغییرات در متابولیسم چربی می تواند در ایجاد سندرم متابولیک نقش داشته باشد.
برای درک بهتر این ارتباط، دکتر چایتالی مایترا و همکارانش از بیمارستان و مرکز تحقیقات کالج پزشکی دکتر اس. اس. تانتیا در سری گانگانگار در هند، سطح آدیپوکین ها را در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، چه با سندرم متابولیک و چه بدون آن، بررسی کردند، با هدف بررسی اینکه آیا این مولکول ها می توانند به عنوان علائم هشدار دهنده ی اولیه برای عوارض متابولیک در بیماران سندرم تخمدان پلی کیستیک عمل کنند یا خیر.
برای این منظور، محققان مطالعه ای متمرکز در بیمارستان سطح سوم انجام دادند که شامل ۱۴۴زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک(PCOS) بود، که طبق معیارهای روتردام طبقه بندی شده و از نظر سندرم متابولیک (MetS) غربالگری شدند. بر اساس وجود یا عدم وجود MetS، شرکت کنندگان به دو گروه تقسیم شدند. در این مطالعه، سطوح آدیپوکین‌ها (آدیپونکتین، لپتین و رزیستین) همراه با پارامترهای بیوشیمیایی و آنتروپومتریک مختلف اندازه‌گیری و مقایسه شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار آماریJamovi (نسخه ۲.۳)، با استفاده از آزمونt برای نمونه‌های مستقل و رگرسیون چندگانه برای ارزیابی ارتباطات انجام شد.
این مطالعه به یافته‌های زیر منجر شد:
• از 144 زن مبتلا به PCOS که در این مطالعه شرکت داشتند، 58 نفر مبتلا به سندرم متابولیک(MetS) تشخیص داده شدند.
• بیشترین شیوع MetS در فنوتیپ non-PCO[1] یا O+HAمشاهده شد که 53 مورد از 58 موردMetS را تشکیل می داد.
• تفاوت های آماری معنی داری در سطح آدیپوکین‌ها بین گروه‌های MetS و غیر MetS مشاهده شد.
• آدیپونکتین، لپتین و رزیستین به عنوان پیش‌بینی کننده های زودهنگام قابل توجه MetS در زنان مبتلا به PCOS ظاهر شدند.
• در مراحل بعدی MetS، نشانگرهای سنتی مانند قند خون ناشتا، دور کمر و سطح تری گلیسیرید همچنان شاخص های قابل اعتمادی بودند.
این مطالعه شیوع بالای سندرم متابولیک را در زنان مبتلا به PCOS نشان داد، و سطح تغییر یافته ی آدیپوکین ها را به عنوان پیش بینی کننده های اولیه برای ابتلا به سندرم متابولیک معرفی کرد.
نویسندگان نوشتند: «در حالی که آدیپوکین ها در مراحل اولیه قابل توجه بودند، نشانگرهای سنتی مانند قند خون ناشتا، تری گلیسیرید و دور کمر در مراحل بعدی قدرت پیش بینی بیشتری پیدا کردند. اندازه گیری زودهنگام آدیپوکین ها می تواند به تشخیص و مدیریت به موقع سندرم متابولیک در بیمارانPCOS کمک کند».
منبع:
https://medicaldialogues.in/obstetrics-gynaecology/news/adipokines-a-new-tool-for-early-detection-of-metabolic-syndrome-in-pcos-patients-study-finds-147050
[1]فنوتیپ non-PCO در سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) به نوعی از PCOS اشاره دارد که در آن افراد دچار اختلال عملکرد تخمک گذاری(O) و هایپرآندروژنیسم (HA) هستند، اما بدون مورفولوژی تخمدان پلی کیستیک( PCO) که معمولاً مشخصه این سندرم است. این بدان معناست که این افراد پریودهای نامنظم دارند، سطح آندروژن بالایی (به‌صورت بالینی یا بیوشیمیایی) دارند، اما تخمدان های آنها در سونوگرافی ظاهر معمول مرتبط با PCOS را نشان نمی دهند.